อาเทสนาปาฏิหาริย์ และอนุสาสนีปาฏิหาริย์. พระบรมศาสดา และเหล่าผู้พระสาวก

[๑๓๗] ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๕ จำพวกนี้ หลับน้อย ตื่นมากในราตรี
บุคคล ๕ จำพวกไหนบ้าง คือ
๑. สตรีหลับน้อยตื่นมากเพราะประสงค์บุรุษ
๒. บุรุษหลับน้อยตื่นมากเพราะประสงค์สตรี
๓. โจรหลับน้อยตื่นมากเพราะประสงค์จะลักทรัพย์
๔. พระราชาผู้ทรงบำเพ็ญพระราชกรณียกิจทรงหลับน้อยตื่นมาก
๕. ภิกษุผู้มุ่งถึงธรรมที่ปราศจากสังโยชน์หลับน้อยตื่นมาก
ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๕ จำพวกนี้แล หลับน้อย ตื่นมากในราตรี
………………
อัปปังสุปติสูตร อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๒
https://l.facebook.com/l.php?u=http...pt512CaT-rlOUc3G20uP6mBtYv2M7KPdrUOE_bK3wKPvw




ที่มา https://web.facebook.com/TipitakaStudies?__cft__[0]=AZU3l5RKeFaoqwPjp-DpK-HL4CmG0j_2ujfKoXfya-hJexzUGA5nHs-yjLvBtUIUAFKKC_XJ5CPXF0AvylTG7sBCABXQuu8_EWbcdSssrJCUfV6BPadDamKL8iqeO6H8wwgBeNv3tJRCxF_WJzoukoitgvC-5mAtIDCBGb30BpG9288rKrQjCW2IWL86F2Pc9DU&__tn__=-UC,P-R

 

“ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๓ ประการนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เป็นเสขะ
ธรรม ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ
ภิกษุผู้เป็นเสขะในธรรมวินัยนี้
๑. เป็นผู้ชอบการงาน ยินดีในการงาน หมั่นประกอบความเป็นผู้ชอบการงาน
๒. เป็นผู้ชอบการพูดคุย ยินดีในการพูดคุย หมั่นประกอบความเป็นผู้ชอบการพูดคุย
๓. เป็นผู้ชอบการนอนหลับ ยินดีในการนอนหลับ หมั่นประกอบความเป็นผู้ชอบการนอนหลับ
ธรรม ๓ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เป็นเสขะ”
………………
ข้อความบางตอนใน ปริหานสูตร ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๕
http://www.84000.org/tipitaka/read/m_siri.php?B=25&siri=194


บทว่า ภสฺสาราโม ความว่า ภิกษุใดยังวันและคืนให้ล่วงไปด้วยสามารถแห่งการกล่าวถึงราชกถาเป็นต้น ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสห้ามไว้แล้ว ภิกษุนี้เป็นผู้พูดไม่รู้จบ เพราะฉะนั้น ภิกษุนี้จึงชื่อว่า ภสฺสาราโม (ยินดีในการพูด).
ส่วนภิกษุใดพูดธรรม วิสัชนาปัญหา เวลากลางคืนบ้าง กลางวันบ้าง ภิกษุนี้ชื่อว่าเป็นผู้พูดน้อย พูดมีสิ้นสุด.
เพราะเหตุไร
เพราะว่า เธอดำเนินตามวิธีที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้แล้วทีเดียวว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สำหรับภิกษุทั้งหลายที่ประชุมกันแล้วมีกิจที่จะต้องกระทำ ๒ อย่าง คือกล่าวธรรมหรือนิ่งแบบพระอริยะ.


ข้อความบางตอนใน อรรถกถาปริหานสูตร http://www.84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=25&i=257




ที่มา
https://web.facebook.com/TipitakaSt...EByQJpixXlCMUSm8wewzY8U_mcLVDEpA&__tn__=-UC*F

 

#ลำดับแห่งการดับของสังขาร
(อนุปุพพสังขารนิโรธ)
- สฬา.สํ. ๑๘/๒๖๘/๓๙๒.

ภิกษุ ! ความดับแห่งสังขารโดยลำดับๆ เราได้กล่าวแล้ว ดังนี้คือ :-
เมื่อเข้าสู่ ปฐมฌานแล้ว วาจา ย่อมดับ ;
เมื่อเข้าสู่ ทุติยฌานแล้ว วิตก และวิจาร ย่อมดับ ;
เมื่อเข้าสู่ ตติยฌานแล้ว ปีติ ย่อมดับ ;
เมื่อเข้าสู่ จตุตถฌานแล้ว อัสสาสะ และปัสสาสะ ย่อมดับ ;
เมื่อเข้าสู่ อากาสานัญจายตนะแล้ว รูปสัญญา ย่อมดับ ;
เมื่อเข้าสู่ วิญญาณัญจายตนะแล้ว อากาสานัญจายตนสัญญา ย่อมดับ ;
เมื่อเข้าสู่ อากิญจัญญายตนะแล้ว วิญญาณัญจายตนสัญญา ย่อมดับ ;
เมื่อเข้าสู่ เนวสัญญานาสัญญายตนะแล้ว อากิญจัญญายตนสัญญา ย่อมดับ ;
เมื่อเข้าสู่ สัญญาเวทยิตนิโรธแล้ว สัญญา และเวทนา ย่อมดับ ;
( ใช้ฌานเป็นบาท แล้วเจริญวิปัสสนา ก็จะสิ้นอาสวะ)
เมื่อภิกษุ สิ้นอาสวะแล้ว ราคะก็ดับ โทสะก็ดับ โมหะก็ดับ.

- สฬา.สํ. ๑๘/๒๖๘/๓๙๒.

[ข้อความในสูตรอื่น (๑๘/๒๗๒-๒๗๓/๔๐๑-๔๐๒.)
แทนที่จะทรงเรียกอาการเช่นนี้แห่ง สังขารว่า “ความดับ” (นิโรโธ)
แต่ไปทรงเรียกเสียว่า “ความเข้าไปสงบ” (วูปสโม) ก็มี
และทรงเรียกว่า “ความสงบรำงับเฉพาะ” (ปฏิปฺปสฺสทฺธิ) ก็มี].

- สฬา.สํ. ๑๘/๒๖๘/๓๙๒.
อริยสัจจากพระโอษฐ์ ภาค ๑ หน้าที่ ๗๖๖


ที่มา

 

ถ้าอารมณ์ที่เป็นบาปอกุศลเกิดขึ้น ควรห้ามใจจากอารมณ์นั้นๆ



ที่มา https://web.facebook.com/TipitakaSt...CH-ooYWu6q8qOkRPvKZ0Iz7qy5XIvi04&__tn__=-UC*F

 

อรรถกถามีไว้เพื่ออธิบายพระพุทธพจน์
ถ้าไม่เข้าใจพระพุทธพจน์ให้ไปดูอรรถกถา อย่าคิดเอาเอง
ศึกษาธรรมะควรศึกษาจากพระไตรปิฎกและอรรถกถา ศึกษาธรรมะอย่าคิดเอาเองและไม่ควรเชื่อจากผู้อธิบายตามอัตโนมัติตามความเห็นของตน(อรรถกู) ที่อธิบายขยายความเกินเลยจนผิดเพี้ยนไป (อรรถเกิน)
#อรรถกูอรรถเกิน




ที่มา https://web.facebook.com/TipitakaSt...e9p1OfnmVI7Xq0vnStwBdSl9869pD1SJ&__tn__=-UC*F

 

อนุโมทนา และขอบคุณที่มา https://www.youtube.com/@Uttayarndham

 

เก่งพระไตรปิฏก มีความรู้มากแล้วไง? บุคคลใดที่พระพุทธเจ้ายกย่องว่าเก่ง(พระเอกุทานเถระ)

ที่มา https://www.youtube.com/@Tripitaka-TH

 

มนุปัสสนาสูตร | การพิจารณาเห็นอุปาทานขันธ์ ๕ | ธรรมปฏิบัติ ชุดที่ ๑๐

ที่มา มูลนิธิอุทยานธรรม

https://www.youtube.com/@Uttayarndham